Biz Kimiz?

ŞEVVAL ATEŞ

17 Haziran 1985’te Kadıköy, İstanbul’da doğdum. Çocukluk anılarımın büyük kısmını İstanbu – İzmit – Bursa – Çanakkale – Manisa arasında yaptığımız araba yolculukları oluşturuyor. İlkokul anılarımsa tatillerde bile bitirilemeyen ödevlerle kaplı.

Ortaokula başlayışımla beraber her teneffüsü kütüphanede geçirir oldum. Lise yıllarında edebiyatla olan ilişkim okuyuculuktan yazıcılık aşamasına geçti. Lise 1’deyken Xasiork Ölümsüz Öykü Klubü 200(1.) Kısa Öykü Yarışmasında Ayrı Gezegen isimli öykümle ikincilik ödülünü alışımın ardından 2003 yazına kadar Xasiork Dergi’nin editörlüğünü yaptım ve aynı dergideki Câm-ı Mevt isimli köşemde öykülerimi yayınladım. 2003 yazında ÖSS sonuçlarını beklerken Xasiork’tan ayrılarak Internet’teki yayınına hala devam eden Gölge’nin kurucuları arasında yer aldım. 2005 yılı sonuna dek Gölge’de editörlük yaptım ve Pes-i Perde isimli köşemde fantastik, korku ve gerilim türlerindeki kısa öykülerimi yayınladım. 2003 yılından beri İstanbul Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Antropoloji Bölümünde mutsuz öğrenciliğimi sürdürüyordum. Umutsuzluk içindeki arayışlarımla kendimi şan eğitimi alırken bulmamsa tuhaf bir ironiydi.

2007 senesi Aralık ayında son sınıfın uzatmalarını oynarken aradığını bulamamışlıkla okuluma devam etmenin bana hiçbir getirisinin olmadığını fark ettim.  Antropoloji benim için hala vazgeçilmezken eğitimimin beşinci senesinde üniversiteyle ilişiğimi kestim. Düşüncelerle geçen birkaç ayın sonunda kendimi ikinci ÖSS deneyiminin ardından Yeditepe Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Antropoloji Bölümünde buldum. Üç senede mezun olmak hedefi eşliğinde 2009 Güz Döneminde Güzel Sanatlar Fakültesi Sanat Yönetimi Bölümünde yandal eğitimime başladım. Bu arada müziğe de geri dönüş yaparak Anadolu Oda Korosu’nda soprano olarak yer almaya başladım ve koronun menajerliğini üstlendim.

Mutlulukla, umutla, heyecanla dolu eğitim serüvenime devam ederken, belki de “Antropoloji de ne ki?” sorusunun yanıtını insanların kendilerine buldurmak düşüncesiyle zihnimde yer alanları Gökçe’yle paylaştım. Birlikte Antropoloji Okumaları’nı oluşturarak umudumuza umut, heyecanımıza heyecan ekledik ve şu an bunu sizinle paylaşmak için her şeyi yapmaya hazırız…

iletişim: sevval.ates@std.yeditepe.edu.tr

GÖKÇE CEREN HAZNEDAR

Temmuz 1987’de doğum yerim olmaktan öteye götüremediğim Bursa’da doğdum. Ortaokula kadar Kurtuluş İlköğretim’de okudum.

Annem beni muhtemelen ağına düşeceğim ebedi insani yalnızlıktan kurtarmanın yolu olarak piyanoyu seçmişti. Başım ne zaman sıkışsa ona sığınabilir, kimseyle paylaşamadıklarımı onun yoluyla, belki de onu ağlatarak deşifre edebilirdim. Birkaç sene çok cüzi bir ücret ödeyerek özel ders aldıktan sonra İstanbul Devlet Konservatuarına girebildim ve bir sene öğrenim gördüm. Ama annemin ve babamın hayalleri, benim hayallerim olamadı. Bir tiyatrodur tutturmuştum ben. Hayatımı yeteri kadar kendimi ait hissetmediğim bir şeyle geçiremezdim. O zamanlar hobilere de karşıydım zatenJ Piyanoya ömür adanabilirdi ancak benim için, arada bir başına oturmak hakaret gibi gelirdi… O sıra, “Nereye aitsin?” diye sorsalar İstanbul diyebilirdim. Ancak boşanmış ama medeni ayrılmış bir ailenin çocuğu olarak en doğal paylaşım unsuruydum ve özlemlerin giderilmesi için bölünmekten, bir orada bir burada olmaktan başka çarem yoktu. Böylece, yolculuklar başladı, otobüs garları tanıdıklaştı.

İlkokul öğrenimimi tamamladıktan sonra, kendimi babamı telefon baba olarak görmekten kurtarmak için, babamla önce Rize, daha sonra da Şırnak’ta yaşamaya başladım. Arada bir iki sene tekrar İstanbul’a taşındım ancak ortaokul ve lise öğrenimimi Şırnak’ta tamamladım. Yerlere değil iki insana gidip geldim önceleri, sonraysa başkalarını, annem ve babam dışındakileri keşfedecek kadar cesaretlendim. O zaman başladı asıl ayrılıklar. Aidiyeti unutmak zorunda kalmaya, yaşam şeklini kabullenmeye döndü mevzu. Başlarda ağlaya ağlaya ulaştığım şehirlerden dönüp İstanbul’a gelmek azap olmaya başladı. Çocukluğumu geçirdiğim bu şehirde yabancı hisseder olmuştum artık. Öte yandan lise bitmişti ve karman çorman eğitim geçmişimle güzide sınav sistemimiz ÖSS’de başarılı olmak için iki sene İstanbul ve Kastamonu’da dershane sınıflarını aşındırmak zorunda kalmıştım. Ancak bu kez de kafam karışmıştı. Temel atayım, eksiklikleri tamamlayayım derken yıllar geçmişti ve ben düşünecek fırsat bulamamıştım ne okuyacağıma dair. Elbette, sosyal ve siyasal bilimlere uzun zamandır ilgi duyuyordum ancak karar veremiyordum.

Çocukluğumdan beri eğitim adına fırsat kaçırmaktan öteye gidememiştim, İstanbul’dan ayrı kaldığım için tiyatro ve konservatuar hayallerim de suya düşmüştü. Derken, tercih döneminde daha önce adını bile duymadığım Antropoloji’ye rastladım. Yeniden umutlanmıştım, bu disiplin insana dair her bir şeyi inadına kapsayıcığıyla, insan delisi bu çocuğa yetebilirdi, ona iyi gelebilirdi. Bunun yanı sıra, pek çok değişik kültüre aşinalığım Antropoloji’ye içimi öyle bir ısıtmıştı ki… Böylece çok az tercih yapıp, kendimi Yeditepe Üniversitesi Antropoloji bölümünde buldum. 2. sınıfta iken, önceden beri ilgi duyduğum Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler bölümü ile çift anadal yapmaya başladım.

Şu an, Antropoloji’de 3. sınıf, Siyaset Bilimi’nde ise 2. sınıf öğrencisiyim. Bunun dışında kalan -aslında fazla da kalmayan- zamanımı Fransızca ve İspanyolca öğrenmekle ve ruhumu dinlendirmek, bedenimi de tanıyıp, rahatlatmak, açıkçası bir taze soluk almak amacıyla Tango yapmakla geçiriyorum. Tüm bu yoğunlukta, Şevval’le gerçekten özene bezene giriştiğimiz Antropoloji Okumaları projesi; bizimle benzer duyarlılıktaki insanlarla da paylaşıp geliştirebileceğimiz yeni bir hareket, heyecan noktası oldu bizim için.

Antropoloji, insanlara yönelik iyi bir şeyler yapmanın en keyifli yolu, amatör ruhumuzu taşımaya devam edebilirsek daha güzel bir dünya kurma umudunun ta kendisidir. Rüyalarımda işinin hakkını veren bir antropolog olmak ve başından beri ruhumu tedavi eden yazıya dönmek, onunla uğraşmak var.

 

iletişim: gokce.ceren@gmail.com

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s